Dit schilderij is voor het mij het mooiste van de wereld.
Het is
in 1891 geschilderd door Vincent van Gogh als gelukwens
voor zijn pasgeboren neef en naamgenoot Vincent Willem van Gogh,
zoon van zijn broer Theo en zijn vrouw Jo.
Het
onderwerp van het schilderij, bloeiende amandeltakken tegen een
hemelsblauwe achtergrond, komt maar één keer voor in het oeuvre van
de schilder, net als de compositie er van. De biografische betekenis voor
van Gogh is bovendien zeer groot. Hij drukt met dit schilderij de gevoelens
van vreugde uit voor het nieuwe ontluikende leven, waardoor hij bezield
werd toen een nieuwe telg in de familie werd geboren. We weten dit uit
brieven die hij schreef aan zijn moeder en zijn toenmalige vriendin.
In brieven aan Theo en Jo schreef hij niet over zijn werkstuk: het moest,
als het af was, een grote verrassing voor hen zijn!
Wat is de betekenis voor mijzelf?
Toen
ik het jaren geleden voor het eerst zag, was ik actief bezig met
de bestudering van het Oude Testament. Ik werd diep geraakt door een
vers uit het boek van Jeremia, hoofdstuk 1 : 11:
" Het woord van de Ene geschiedt aan
mij en zegt: Wat zie je, Jeremia?
en ik zeg: een tak van een waakamandel zie ik!
De Ene zegt tot mij: dat heb je goed gezien, want ik waak over mijn
woord om dat te doen!"
De
bloeiende tak van de amandelboom is zo bijzonder omdat het de eerste
bloesem in het midden-oosten is, en omdat het symbool staat voor de hoop
op menselijkheid, temidden van een onmenselijke wereld.
Daaraan
kunnen mensen bijdragen, het is het Beste wat er is.
Het schilderij van Vincent van Gogh herinnert mij daar altijd weer aan.